غیرت چینی

بازی با چین را باخته ایم ولی حواسمان نیست

یک روزی صدهزار نفر برای تماشای بازی ایران و چین به ورزشگاه آزادی رفتند. میلیون ها نفر هم از تلویزیون و رسانه های دیگر آن را دنبال کردند
خب… این خوب است که از خوشحالی بازیکنان فوتبال خوشحال شویم
اما من بیشتر دلم برای فرزندان کارگران و کارفرمایانی سوخت که به دلیل خرید اجناس چینی ما دلسوزان تیم ملی، بی پول و بیکار شده اند

 واقعا آنقدر که دلمان برای فوتبال مملکتمان می سوزد آیا برای تولیدمان نباید بسوزد؟

 واقعیت آن است که چین امروز برنده میدان بود نه ما، چون ما در حالی که لباس های چینی تنمان بود، آجیل چینی می خوردیم،جلوی تلویزیون مونتاژ چین نشسته بودیم و از ساعت ساخت چین زمان بازی را دنبال می کردیم یک فوتبال چینی دیدیم
پیش از این غربی ها و امروز چینی ها با فوتبال و فیلم ما را سرکار گذاشته اند در حالی که اکثر همان جمعیتی که به استادیوم رفته بودند، یا پیراهن چینی تنشان بود، یا موبایل چینی توی جیبشان بود و یا پرچم ایران تولید شده در چین را در دست گرفته بودند
آنها حتی بعد از بازی هم با اتوبوس های خریداری شده از چین به خانه هایشان برگشتند
اما کارگرها همچنان بیکارند و تولیدی ها تعطیل.

اگر نصف بازیکن فوتبال، غیرت کارگر ایرانی را داشتیم حال و روزمان بهتر از این بود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.